การศึกษาพัฒนาส่วนผสมโลหะเงินเจือและการประยุกต์ใช้เทคนิคการกดลากขึ้นรูปลึกสำหรับสร้างชิ้นส่วนเครื่องประดับ (Finding Parts)

Author : วิทยา ดาวดอน และคณะ

การขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับด้วยกระบวนการทางกล โดยใช้แม่พิมพ์ ถือได้ว่า เป็นเทคนิคการขึ้นรูปที่สามารถผลิตชิ้นงานได้อย่างรวดเร็ว และสามารถผลิตได้ในปริมาณมาก ช่วยให้สามารถลดต้นทุนการผลิตให้ต่ำลงได้ แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่จำเป็นต่อการออกแบบแม่พิมพ์สำหรับขึ้นรูปโลหะมีค่ายังคงหาได้ยาก เช่น สมบัติทางกลในช่วงการเปลี่ยนรูปถาวร ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึก และค่าช่องว่างระหว่างแม่พิมพ์ เป็นต้น โครงการวิจัยนี้ มุ่งเน้นการพัฒนาส่วนผสมโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของ เงิน ทองแดง ซิลิกอน การศึกษาพฤติกรรมการเปลี่ยนรูป การศึกษาตัวแปรของกระบวนการลากขึ้นรูปลึก เพื่อเป็นการสร้างองค์ความรู้ทางด้านการขึ้นรูปโลหะมีค่าด้วยกระบวนการทางกลสำหรับประยุกต์ใช้ในการผลิตชิ้นส่วนเครื่องประดับ การดำเนินการวิจัยส่วนแรก ได้ศึกษาอิทธิพลของซิลิกอนในโลหะเงินเจือ 925 ที่ส่งผลต่อสมบัติทางกลด้านความแข็งแรงดึง และสมบัติทางกลในช่วงของความเครียดแข็ง รวมทั้งสมบัติทางด้านทิศทาง ส่วนที่สอง ได้ศึกษาตัวแปรของการลากขึ้นรูปลึก ส่วนสุดท้าย ได้ออกแบบและสร้างแม่พิมพ์ต่อเนื่อง และทดลองขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ จากผลการวิจัย พบว่า ปริมาณของซิลิกอนที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้แผ่นโลหะเงินเจือสามารถเปลี่ยนรูปแบบยืดหยุ่นได้น้อยลง มีค่าเปอร์เซ็นต์การยืดตัวลดลง และมีค่าตัวเลขยกกำลังของความเครียดแข็งลดลง บ่งบอกถึง ความสามารถในการขึ้นรูปที่ลดลง ในส่วนสมบัติทางด้านทิศทาง แผ่นโลหะเงินเจือมีค่าความแข็งแรงดึงสูงที่สุดและยืดตัวได้ดี ในทิศทางตามแนวรีด 0° และมีแนวโน้มลดลงในทิศทาง 45° และในทิศทางขวางแนวรีด 90° ตามลำดับ แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของซิลิกอน 0.05 % มีความสามารถในการขึ้นรูปที่สูงกว่าส่วนผสมอื่น ผลการศึกษาตัวแปรในกระบวนการลาก ขึ้นรูปลึก พบว่า ค่าแรงกดแผ่นยึดชิ้นงานที่เหมาะสม คือ 2,118 N ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึกของแผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของซิลิกอน 0.05 %, 0.10 % และ 0.15 % คือ 2.0, 2.0 และ 1.9 ตามลำดับการใช้น้ำมันปาล์มส่งผลให้ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึกเพิ่มสูงขึ้น ที่ค่าช่องว่างระหว่างแม่พิมพ์ 125%ของความหนาแผ่นชิ้นงาน และใช้น้ำมันปาล์ม ได้ถ้วยมีค่าความหยาบผิวเฉลี่ยที่ต่ำ คือ 0.10 µm ผลการทดลองขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ พบว่า แม่พิมพ์ต่อเนื่องสำหรับขึ้นรูปชิ้นส่วนแป้นต่างหู สามารถทำงานตามขั้นตอนการปั๊มชิ้นงานที่ออกแบบไว้ แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมซิลิกอน 0.15 wt.% มีความสามรถในการขึ้นรูปต่ำกว่าส่วนผสมอื่น เมื่อนำมาปั๊มขึ้นรูป ชิ้นสวนแป้นต่างหูแตกหักในบางครั้งของการปั๊มขึ้นรูป แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมซิลิกอน 0.05 และ 0.10 wt.% สามารถปั๊มขึ้นรูปเป็นชิ้นส่วนแป้นต่างหูได้โดยไม่มีการแตกหัก องค์ความรู้ทางด้านการขึ้นรูปโลหะมีค่าที่ได้ สามารถนำไปใช้สำหรับการออกแบบและสร้างแม่พิมพ์ขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ

Published Date : 12 May 2022
Page : 119 หน้า
Publisher : สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์การมหาชน)
Available : Unlimited

MARC INFORMATION

050 b : Published Year 
2563 
245 a : Title 
การศึกษาพัฒนาส่วนผสมโลหะเงินเจือและการประยุกต์ใช้เทคนิคการกดลากขึ้นรูปลึกสำหรับสร้างชิ้นส่วนเครื่องประดับ (Finding Parts) 
260 b : Name of publisher 
สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร และสถาปJตยกรรมศาสตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน 
300 a : Total pages 
119 หน้า 
520 a : Description 
การขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับด้วยกระบวนการทางกล โดยใช้แม่พิมพ์ ถือได้ว่า เป็นเทคนิคการขึ้นรูปที่สามารถผลิตชิ้นงานได้อย่างรวดเร็ว และสามารถผลิตได้ในปริมาณมาก ช่วยให้สามารถลดต้นทุนการผลิตให้ต่ำลงได้ แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่จำเป็นต่อการออกแบบแม่พิมพ์สำหรับขึ้นรูปโลหะมีค่ายังคงหาได้ยาก เช่น สมบัติทางกลในช่วงการเปลี่ยนรูปถาวร ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึก และค่าช่องว่างระหว่างแม่พิมพ์ เป็นต้น โครงการวิจัยนี้ มุ่งเน้นการพัฒนาส่วนผสมโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของ เงิน ทองแดง ซิลิกอน การศึกษาพฤติกรรมการเปลี่ยนรูป การศึกษาตัวแปรของกระบวนการลากขึ้นรูปลึก เพื่อเป็นการสร้างองค์ความรู้ทางด้านการขึ้นรูปโลหะมีค่าด้วยกระบวนการทางกลสำหรับประยุกต์ใช้ในการผลิตชิ้นส่วนเครื่องประดับ การดำเนินการวิจัยส่วนแรก ได้ศึกษาอิทธิพลของซิลิกอนในโลหะเงินเจือ 925 ที่ส่งผลต่อสมบัติทางกลด้านความแข็งแรงดึง และสมบัติทางกลในช่วงของความเครียดแข็ง รวมทั้งสมบัติทางด้านทิศทาง ส่วนที่สอง ได้ศึกษาตัวแปรของการลากขึ้นรูปลึก ส่วนสุดท้าย ได้ออกแบบและสร้างแม่พิมพ์ต่อเนื่อง และทดลองขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ จากผลการวิจัย พบว่า ปริมาณของซิลิกอนที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้แผ่นโลหะเงินเจือสามารถเปลี่ยนรูปแบบยืดหยุ่นได้น้อยลง มีค่าเปอร์เซ็นต์การยืดตัวลดลง และมีค่าตัวเลขยกกำลังของความเครียดแข็งลดลง บ่งบอกถึง ความสามารถในการขึ้นรูปที่ลดลง ในส่วนสมบัติทางด้านทิศทาง แผ่นโลหะเงินเจือมีค่าความแข็งแรงดึงสูงที่สุดและยืดตัวได้ดี ในทิศทางตามแนวรีด 0° และมีแนวโน้มลดลงในทิศทาง 45° และในทิศทางขวางแนวรีด 90° ตามลำดับ แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของซิลิกอน 0.05 % มีความสามารถในการขึ้นรูปที่สูงกว่าส่วนผสมอื่น ผลการศึกษาตัวแปรในกระบวนการลาก ขึ้นรูปลึก พบว่า ค่าแรงกดแผ่นยึดชิ้นงานที่เหมาะสม คือ 2,118 N ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึกของแผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมของซิลิกอน 0.05 %, 0.10 % และ 0.15 % คือ 2.0, 2.0 และ 1.9 ตามลำดับการใช้น้ำมันปาล์มส่งผลให้ค่าขีดจำกัดอัตราส่วนการลากขึ้นรูปลึกเพิ่มสูงขึ้น ที่ค่าช่องว่างระหว่างแม่พิมพ์ 125%ของความหนาแผ่นชิ้นงาน และใช้น้ำมันปาล์ม ได้ถ้วยมีค่าความหยาบผิวเฉลี่ยที่ต่ำ คือ 0.10 µm ผลการทดลองขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ พบว่า แม่พิมพ์ต่อเนื่องสำหรับขึ้นรูปชิ้นส่วนแป้นต่างหู สามารถทำงานตามขั้นตอนการปั๊มชิ้นงานที่ออกแบบไว้ แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมซิลิกอน 0.15 wt.% มีความสามรถในการขึ้นรูปต่ำกว่าส่วนผสมอื่น เมื่อนำมาปั๊มขึ้นรูป ชิ้นสวนแป้นต่างหูแตกหักในบางครั้งของการปั๊มขึ้นรูป แผ่นโลหะเงินเจือ 925 ที่มีส่วนผสมซิลิกอน 0.05 และ 0.10 wt.% สามารถปั๊มขึ้นรูปเป็นชิ้นส่วนแป้นต่างหูได้โดยไม่มีการแตกหัก องค์ความรู้ทางด้านการขึ้นรูปโลหะมีค่าที่ได้ สามารถนำไปใช้สำหรับการออกแบบและสร้างแม่พิมพ์ขึ้นรูปชิ้นส่วนเครื่องประดับ 

NO REVIEWS

  1. There are no reviews yet, why not be the first one?

We uses cookies to improve website performance. You can learn more about the use of cookies at Cookie Policy Setting Accept